Archief

Salon-avond “Dichters, denkers en beeldende kunst”

Nachtfilm “No time to die"

Workshop “Bijzonder model tekenen”

Concert "Jong Jazz talent"

Tegenlicht "Opvallende Tegenlicht fragmenten"

Artishock 55 jaar 2022

Boekpresentatie “Verdwenen Vergezichten”

Concert "Mindfunk: Soul-, funk- en discoband"

Kinder Film "Knor” & "Theaterworkshop voor ouders"

Concert "Zang uit eigen huis"

Theater-jazz productie “Django a Paris”

Tot slot tenorsaxofonist Semmy Prinsen & frends

zelfportret DvK klein

Vanaf 7 december wordt werk van de in 2017 overleden Dick van Kolfschoten in Artishock geëxposeerd. Dick van Kolfschoten, de vader van Anton van Kolfschoten, actief lid van Artishock, heeft vanaf zijn jeugd getekend en geschilderd.

We spraken de twee zoons van de schilder, Anton en Peter, over herinneringen aan hun vader en zijn schilderkunst.

Peter: “Schilderen deed hij al als tiener; we hebben nog een zelfportret van hem, van toen hij 18 jaar oud was. Later deed hij dat naast zijn drukke praktijk als huisarts, wat in de 50-er, 60-er jaren inhield dat je dag en nacht beschikbaar moest zijn. Hij had een praktijk van zo’n 3000 patiënten.”

Van Kolfschoten schilderde dus in het weekend, in zijn grote atelier op zolder, vol doeken, verf en kwasten waar hij de ruimte had voor zijn werk. Hij was autodidact maar heeft wel les genomen bij toentertijd bekende kunstschilders als Toon Winkel, Cor de Nobel en Otto Dicke.

Hij schilderde figuratief; zijn passie lag bij het schilderen van pittoreske landschappen, dorpjes en pleinen, soms schilderde hij ook naakten of dieren. In de beginperiode nog met veel wit en weinig kleurnuances maar langzamerhand kleurrijker. Hiervan hangen voldoende voorbeelden in Artishock.

Nature of nurture

Van Kolfschoten drukte op zijn manier een stempel op het gezin. Peter: “We werden meegesleept naar musea en op vakantie naar iedere mooie kerk. Ik moest als jongen bepaalde locaties en situaties fotograferen, zodat vader daar thuis mee aan de slag kon gaan. Daar is mijn liefde voor fotografie ontstaan.” Peter is professioneel fotograaf geworden.

Ook Anton is door zijn vader beïnvloed. Anton: “Vader zei: word geen arts, dat is een hondenbaan, dus ben ik geen arts geworden. Maar ik ben wel via een studie biologie in de medische wetenschap terecht gekomen. Door hem heb ik ook de liefde voor beeldende kunst ontwikkeld.

(Op) locatie

Dick van Kolfschoten had een voorliefde voor Frankrijk, waar hij vooral de Mediterrane sfeer goed kon weergeven. Hij liet zich inspireren door landschappen, kerkjes en pleintjes, ook in Griekenland en Kroatië. Hij maakte schetsen op locatie of schilderde van foto’s. Bijna alles is geschilderd in olieverf. Hij schilderde het liefst laag op laag. Opvallend is dat er nauwelijks menselijke figuren voorkomen, terwijl hij toch ook aan modeltekenen deed, met krijt, potlood of houtskool.

Hommage aan vader

Dick van Kolfschoten heeft zijn lange leven geëxposeerd, in zowel gezamenlijke als solo-exposities. Bijzonder was de tentoonstelling samen met het fotowerk van zijn zoon, Peter Day. In deze tentoonstelling onderzocht de fotograaf waar raakvlakken zijn met het werk van zijn vader en waar verschillen. Kort vóór zijn dood organiseerde dochter Barbara een grote expositie in St Tropez (2017).

De tentoonstelling in Artishock zien de broers en hun zusters Barbara en Jane als een hommage aan hun vader.

De tentoonstelling wordt feestelijk geopend op zaterdag 7 december, om 20.00 uur met aansluitend een optreden van de band Ruby’s Paranoia.

DvK werk